Edward Gibbon – Wikipedia, wolna encyklopedia
Edward Gibbon (ur. 27 kwietnia 1737 r. w Putney k. Londynu, zm. 16 stycznia 1794 r. w Londynie) – brytyjski historyk, członek Parlamentu.
Uważany za najwybitniejszego historyka angielskiego XVIII wieku. Był autorem sześciotomowego dzieła Zmierzch i upadek cesarstwa rzymskiego (ang. The History of the Decline and Fall of the Roman Empire). Jest to jedna z najsławniejszych książek historycznych wszech czasów.
Gibbon jest uznawany za najnowocześniejszego historyka epoki oświecenia. W swoich pracach opierał się na źródłach, dzięki czemu tworzył narrację precyzyjną naukowo, ale również o wysokich walorach literackich. Dzięki temu jego dzieła do dzisiaj nie straciły aktualności i są nadal podstawą historiografii.
Polski przekład dzieła Gibbona obejmuje czasy od zgonu Marka Areliusza do zabicia Odoakra (180-493 n.e.)
[edytuj] Bibliografia
- Edward Gibbon, Upadek Cesarstwa Rzymskiego na Zachodzie, przeł. Irena Szymańska, przypisy przeł. Mikołaj Szymański, PIW, Warszawa 2000.